drukmachineMijn schoonvader heeft ons een proefabonnement op de Volkskrant gegeven. Denk ik. Want we kregen een mail en krijgen nu sinds een paar dagen de krant op de deurmat.

F. is *niet zo’n lezer* dus de krant is vooral voor mij bedoeld. En ik geef toe dat ik vroeger kranten verslond. Ik was zo’n middelbare scholier die haar moeder vroeg om een abonnement op het NRC en dan in het weekend de Literaire Bijlage van voor tot achter spelde.

(vrij nerdy als ik er zo over nadenk! Maar ja. Nerdy is nu cool. Phew)

Maar de krant, die valt een beetje tegen.

De koppen. De inhoud. De toonzetting. De woordkeus.

Ik begrijp het wel, geloof ik. Ik ben veranderd en de manier waarop ik en anderen nieuws consumeren is veranderd dus de krant is veranderd. De wereld is veranderd.

Koppen zijn ook nogal veranderd. En het budget van de krant is veranderd. Nieuwsredacties zijn veranderd.

En het belangrijkste voor deze nieuwsconsument is denk ik: de krant concurreert met het internet waar je alles kunt lezen, direct, zodra het gebeurt. Uit de mond van degene die er echt alles van weet, die er bovenop zit.

(voor al die studenten journalistiek die me vragen naar mijn mening over journalistiek en bloggen…zie hierboven)

De enige manier om dat te doen, is door authentieke verhalen te blijven vertellen, door aan eigen nieuwsgaring te doen, door de eigen focus en invalshoek te kiezen.

De plek waar dat gebeurt – voor zover ik kan zien na een paar dagen – is in het Volkskrant Magazine. Die zou ik wel willen houden.

Kun je daar ook los voor betalen?